06 nov 2019

‘Kan je komen invallen? Please??’

0 Reacties

Al 13 jaar werk ik vanuit een invalpool in het basisonderwijs. In het begin werd ik vooral ingezet om een leerkracht te vervangen die een studiedag had of die iets langer afwezig was door bijvoorbeeld een operatie. Ook zwangerschapsvervanging kwam voor.

Nu is dat anders. Heel anders.
Veelal vervang ik nu leerkrachten die overspannen thuiszitten. Ik kom vaak aan in een klas die chaotisch aandoet. Een duidelijk teken dat de burn-out zich had opgebouwd.
Daarnaast word ik dikwijls door scholen gebeld of ik alsjeblieft kan komen invallen, omdat er ‘echt niemand is.’

En als ik dan de kinderen spreek als ik een dag inval schrik ik, want wat blijkt; ik ben vaak niet de eerste invaller. Laatste was ik de zevende invaller dit schooljaar!
Hoe dit komt? Invallen is topsport. Dat houd je, naar mijn mening, geen volle werkweek vol. Steeds is je eerste werkdag, steeds word je opnieuw uitgedaagd door de kinderen. (Wat overigens een heel normaal gegeven is, maar wel energie kost.) Om maar te zwijgen om binnen een kwartier je in een nieuwe methode in te lezen. Daarom werken de meeste invallers parttime.

Wat dit op den duur doet met kwaliteit van het onderwijs?
Die gaat achteruit.
Niet omdat ik of andere invallers slecht lesgeven, maar omdat we allemaal op onze eigen manier lesgeven. We geven niet allemaal op dezelfde manier instructie. We begeleiden niet op dezelfde manier de kinderen die dat extra nodig hebben. We hebben bij een dagje invallen vaak geen tijd om goed doordachte begeleidingsplannen door te lezen.
En dat merken de kinderen.

Daarom steun ik de staking van vandaag.
In de hoop dat mijn collega’s die een eigen klas hebben worden ontlast van de werkdruk die de afgelopen jaren is ontstaan. Zodat hun uitval kan worden voorkomen en er zo min mogelijk invallers nodig zijn.

[begin]

Reageer!

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

UA-37553256-1
error: Auteursrecht van toepassing. Inspireren mag, kopiëren zeker niet!