Een praktijkvoorbeeld

Vanaf de basis de uitdagingen aanpakken.

Ik krijg vaak de vraag; ‘wat houdt nou eigenlijk Remedial Teaching Plus©, het leren met hoofd, hart én lijf, in?’ Dat leg ik graag uit!

Leeruitdaging
Vlak na de rapportgesprekken op school werd een jongen aangemeld. Laten we hem Mats noemen. Mats werd aangemeld op aandringen van zijn leerkracht. Hij zat in groep 6 en had heel veel moeite met rekenen. Eigenlijk al vanaf begin groep 4. Ondanks extra begeleiding van zijn juf op school, zijn inzet tijdens de lessen en het trouw maken van zijn huiswerk -onder begeleiding van zijn ouders- ging hij maar niet in niveau omhoog.

Tijdens het intakegesprek vertelde Mats dat hij er geen zin meer in had. Hij oefende al zoveel en deed zo zijn best, maar hij zag steeds die donker gekleurde hokjes na een Cito-toets. Ook bleef hij voor zijn gevoel maar hangen in de instructiegroep op school, terwijl hij zag dat andere kinderen deze begeleiding na verloop van tijd niet meer nodig hadden. Hij wilde wel, maar het lukte hem niet. ‘Ik ben gewoon rekendom’, vertelde hij, en zakte nog verder onderuit in zijn stoel.

Kijken naar het kind
Kernpunt van mijn aanpak is dat ik kijk naar een balans in hoofd, hart en lijf. Ik wil het kind achter het probleem zien. Wat gaat er wel goed? Wat vindt hij leuk om te doen? Waarin loopt hij vast? Door middel van verschillende oefeningen vertelde en liet hij zien dat hij school eigenlijk ontzettend leuk vond. Hij begon rechter op te zitten en zowaar zag ik af en toe een glimlach op zijn gezicht.

Kijken naar het kind is ook aandacht hebben voor het lichaam. Een belangrijk onderdeel van het probleem kunnen de ogen zijn. Als je ogen niet lekker samenwerken kan je daar veel last van hebben. Ook tijdens rekenen. Ik liet hem een vingerpopje volgen en zag dat zijn ogen alle kanten op floepten. Daarna liet ik hem diverse bewegingen maken en zag dat hij heel veel moeite had om zijn lichaam ontspannen te bewegen. Letterlijk stilzitten was moeilijk voor hem. Zitten op een stoel in de klas vergt dan veel energie waardoor er voor het concentreren nog maar weinig energie over is. Tot slot vertelden moeder en Mats dat er soms ontzettend veel strijd is om hem naar school te laten gaan. Dit begon soms al de avond ervoor waardoor slapen moeilijk was. Na doorvragen bleek dat de strijd vooral ging om de dagen dat hij een rekentoets had of dat er direct begonnen werd met een rekenles. Steeds wanneer we het over rekenen hadden, verstijfde zijn lichaam; stress!

De aanpak
Als ik nu direct zou zijn begonnen met remedial teaching op het gebied van rekenen, wist ik dat we geen kans van slagen hadden. Hoofd, hart en lijf waren niet in balans. Eerst moesten we de voorwaarden aanpakken om tot rekenen te kunnen komen: zijn ogen leren samenwerken, zijn lichaam in een natuurlijke balans krijgen en het reduceren van de stress-reacties op het rekenen.
Max kreeg na inoefening bij mij oefeningen mee om zijn ogen te trainen en zijn lichaam te laten ontspannen. Ook gingen we aan de slag met de stressreactie op het rekenen door middel van kindercoaching. Ondertussen pakten we de basis van het rekenen op.

En toen..
Zienderogen ontspande hij gedurende het traject. Hij begon er zowaar lol in te krijgen omdat hij zag en voelde dat het steeds beter met hem ging. Eind groep 6 stond er weer een Cito-toets gepland. Er was een kleine terugval omtrent de spanning hier omheen, maar hij pakte dit goed op. Nadat de scores bekend waren kwam hij ze vol trots aan mij laten zien. De blokjes waren een stuk lichter van kleur!

Mats zit nu in groep 7 en werkt nog altijd aan zijn rekenen. Hij rekent bijna op het niveau van de groep. Zijn cijfers gaan omhoog en hij onthoudt de lesstof nu veel beter. En zijn lichaam? Zijn ogen werken nu samen, hij kan ontspannen zitten en de spanning in zijn lichaam is bijna helemaal weg.
En bovenal: Mats is trots op zichzelf en meer dan gemotiveerd!

 

 

UA-37553256-1